Ode aan de gênante, hoopvolle romanticus
🤡 Ode aan de gênante, hoopvolle romanticus
Ik schreef altijd om te vluchten uit mijn eigen hoofd, lichaam en niet vervullende leven. Ik haalde voldoening uit een door mij gecreëerde fantasiewereld met de nodige meeslepende liefde en smut. Ikzelf was altijd het type romcom – de neurotische, wanhopige romanticus die elke scène een gênant randje weet te geven. Mijn redacteur noemt me nog wel eens slapstick (red. geen compliment). De romantiek miste, tot 2 jaar geleden de pagina’s begonnen over te lopen in alledag. Ik werd van de een op de andere dag raak geschoten door de friends-to-lovers-trope. Het was alsof ik hem tot leven had geschreven.
Sindsdien leef ik mijn romans, al krijgt hij de komedie er niet uit. Laat het maar aan mij over om met één zin alle romantiek uit een moment te knijpen. ‘Ik ben zo gek op jou, je hebt zoveel lagen,’ was zo’n momentum in het prille begin. We lagen op bed, het voelde even opwindend als vertrouwd en hij keek naar me zoals in de film, dus antwoordde ik met: ‘als een oger?’ Dat heb je met al die lagen, één kijkt standaard door een Disney bril. Shrek referenties blijken niet opwindend. 🤓
Nog een cruciale first, zijn eerste ‘ik hou van je.’ Lachend keek ik weg, waarna hij me hoorde zeggen: ‘Ik heb het wéér voor elkaar.’ Een ongemak maatje Shrek nestelde zich tussen ons in. Na een kwartier kwam het hoge woord eruit, toen hij vroeg wat ik bedoelde. Gelukkig, want het was geen egotripperij, verre van. ‘JE hebt het wéér voor elkaar!’ Ik doelde op mij verlegen maken. Ik, niet verlegen geweest sinds de late jaren 80. Alleen bij hem. “Ik hou ook van jou.’
We horen allemaal wel eens iets verkeerd. De tweede liefdesbetuiging ging ook al niet over romanrozen. Niet veel later klaagde ik over die dode cavia op mijn hoofd (red. haar dat gewassen moet geworden, maar geen tijd) zei hij lachend: ‘Cavia.’
‘Ik hou van jou!’
‘Cavia.’
‘Ik hou van jouuu!’ vloog ik hem om zijn nek.
‘Nee, ik zei cavia. Grappig.’
Gevalletje "klinkt als" (red. wanneer je wanhopig genoeg bent). Nu zijn we het ongemak en elke first voorbij en is Cavia iets van ons geworden. Sterker nog, het was voer voor een scène in mijn nieuwe boek, want mijn leven is tegenwoordig waar ik het liefst ben én mijn grootste bron van inspiratie. Het heeft me veranderd in een hoopvolle romanticus op romcom niveau. Vandaar ook de titel voor mijn derde opkomende roman: ROMCOM. 🩷
Dus genoeg inspo van mezelf, maar ook van Geertje Dircx, powervrouw uit de zeventiende eeuw en de verstoten ex van Rembrandt van Rijn. Sterke vrouwen van toen en van nu en voila: mijn versie van een ROMCOM 2.0. Het gaat niet over de liefde vinden om betekenis aan je leven of waarde aan jezelf te geven. Geen perfecte scenario's of aaneenschakelingen van positieve emoties. Het gaat om verbinding maken, allereerst met jezelf, want alleen dan is er échte, diepe, vervullende en-ze-leefden-nog-lang-en-gelukkig connectie mogelijk. Dat en veel smut, het moet wel gezellig blijven.
