Wat is gebeurd, is gebeurd
💡Wat is gebeurd, is gebeurd en het had op geen enkele andere manier kunnen gaan, want het is gebeurd
Het klinkt als simpel gebrabbel, maar het is zó waar en wanneer het binnenkomt, dan komt het ook écht binnen. Ik hoorde het Peter Crone, een van mijn favoriete mentors, net zeggen tegen een rouwende moeder. Mijn uitbarsting kwam gelijk met die van de moeder #uglycry Zo herkenbaar! Want wat gebeurt er wanneer het echt binnenkomt, wat komt er dan vrij? Vrijheid.
Het is over zes dagen tien jaar geleden dat ik mijn broer in zijn bed vond, na zijn zelfgekozen einde. Hij werd 29. ‘Ik dacht dat ik nog tijd had, ik dacht dat ik nog tijd had,’ bleef ik herhalen. Hoelang heb ik wel niet die laatste maand afgespeeld? Moment na moment. Elk moment had ik anders aan moeten pakken. Elk moment had ik iets gemist, schoot ik te kort. Met als resultaat dat mijn broer en beste vriend had geleden, er nu niet meer was én bovenal nooit meer zou terugkomen. Die last is niet te dragen. Die last hield me gevangen in die maand. Die maand tekende mijn leven, mijn werk, mijn levensdoel. Ik wil anderen helpen werd ik moet anderen helpen. Een plicht om te voorkomen, om mijn bestaansrecht terug te verdienen, als een martelaar van mijn eigen schuldgevoel. Het was niet mijn schuld, maar ik had het moeten voorkomen.
⚱️ Het lijkt zo'n simpel concept: iemand is dood, dus het ís niet anders. Toch lopen velen daar vast. Het vergt onmenselijk veel om te accepteren, om los te laten. Je accepteert niet alleen dat iemand er niet meer is en niet meer zal terugkomen, ook die versie van jou die je alleen kon zijn bij diegene moet je laten gaan. Dubbel verlies. Verlies vraagt om rouw, loslaten in plaats van opslaan.
Peter vertelde zoals gewoonlijk kort, helder, maar krachtig wat ik de laatste jaren heb mogen leren: het was zijn tijd. Het is gebeurd. Die acceptatie was vrijwel onmogelijk. Nog moeilijker te accepteren was dat ík het niet had kunnen draaien. Het was niet aan mij. Kan ik voortaan eerder reageren wanneer ik voel dat het niet goed gaat met iemand? Ja, en ik vergroot graag het collectief bewustzijn, maar in Robins geval is het gegaan hoe het moest gaan want het is zo gegaan. Die acceptatie gaf ruimte om er betekenis aan te geven. Om het verlies om te zetten in wat het me heeft gebracht en wat het anderen kan brengen. Ook kwam er ruimte om Robins leven te vieren in plaats van zijn dood te weerstaan. Ruimte om het verdriet te voelen als onuitgesproken liefde en te erkennen hoe het mij meer lagen had gegeven. Weerstand maakte plaats voor vrijheid.
Ik werk niet meer om mijn bestaansrecht te verdienen. Ik schrijf en spreek om alles wat het mij brengt. Mijn bagage is omgezet in een arsenaal aan kennis. En ja, ook omdat ik voldoening haal uit van betekenis zijn voor anderen.
Ik doe het nu vanuit liefde, niet meer vanuit schuld en dat is vrijheid. 🌟
Foto: Mariel Kolmschot
https://www.instagram.com/reel/DVcMv0iEiDR/?utm_source=ig_web_copy_link&igsh=MzRlODBiNWFlZA==
